Wyklejanie ścian papierem podkładowym


Papier podkładowy może być kładziony na ścianach poziomo lub pionowo. Wybór jest czysto praktyczny. Pionowe układy są idealne do małych pokoików, gdyż potrzeba mniej pasów, długa ściana zaś może być szybko pokryta poziomymi pasami. Pionowe naklejanie wykorzystuje pionowe naroże ściany jako linię prostą, a przy poziomym naklejaniu linią prowadzącą jest granica spotkania się ściany i sufitu.

Ponieważ poziome pasy są zwykle dłuższe od pionowych, potrzebna jest o wiele większa „harmonia”. Aby przezwyciężyć ten kłopot, róbcie mniejsze fałdy, aby „harmonia” była bardziej zwarta i łatwiejsza do manipulacji jedną ręką.

Zacznijcie naklejanie od góry ściany, zostawiając zakład 5 cm za naroże (na drugą ścianę). Górny brzeg pasa zrównajcie z granicą ściana – sufit. Jeśli ta granica nie jest linią prostą, to przesuńcie papier, aby zachodził na sufit i przycinajcie go jak zwykle, kiedy naklejacie resztę pasa.

Powoli rozwijajcie fałdy „harmonii”, wygładzając papier na ścianie za pomocą szczotki tapeciarskiej. Rozpoczynajcie od środka papieru do zewnątrz. Pracujcie aż do następnego naroża, utrzymując górny brzeg pasa równo z granicą ściana — sufit. Zaznaczcie w narożu linię ołówkiem lub zarysujcie ją nożycami, potem ostrożnie oderwijcie papier od ściany. Przytnijcie nożycami lub nożem tapeciarskim. Wepchnijcie szczotką z powrotem papier w naroże. Może trzeba będzie trochę kleju, jeśli brzeg papieru wysechł podczas przycinania.

Jeśli ściana lub sufit są krzywe (i było konieczne zachodzenie papieru na sufit), nie będziecie w stanie wykorzystać granicy ściana — sufit jako linii prowadzącej dla naklejenia całego pasa. Wtedy jest rozsądną rzeczą przyłożenie poziomnicy do dolnego brzegu pierwszego pasa dla zapewnienia jego prostoliniowego naklejania. Gdy wyklejacie pionowymi pasami, poziomnicy też można użyć jako linii prowadzącej, jeżeli nierówne ściany sprawiają kłopoty.


Dodaj komentarz